HalfVol
Een hagiografie van dé band, Halfvol, kan niet anders dan beginnen in de zomer van 2001. Zomer, zon, hordes mooie meisjes in weinig/korte/strakke kleding. Saxofonist Tijn de Gouw (1979, Helmond) en gitarist Ton Dirks (1980, Bakel), twee school- en studievrienden, bleven er niet onberoerd onder. Een plan werd gesmeed om die meisjes te lokken. En wat is een betere manier dan in een band spelen, was de gedachte van bijna alle jongens die zich ooit hebben bedreven in het bedienen van een instrument, en zo ook van Tijn en Ton. Bij hen kreeg die gedachte gevolg.
Misschien is dit toch niet weggelegd voor nuchtere Hollandse jongens, of zijn Hollandse meiden te nuchter om te vallen op iemand omdat hij noten kan lezen. De meisjes bleven in ieder geval grotendeels achterwege, maar inmiddels zaten ze wel met een band opgescheept, waar ze gelukkig toch maar mee zijn doorgegaan. Grappig, nu zullen de heren beweren dat het doel van de band was het maken van goede muziek, op een serieuze manier en met een goede band, en om een feest te bouwen bij elk optreden.
Een tweekoppige band vormen was niet de bedoeling, dus werd een zoektocht gestart naar gelijkgestemde muzikanten. Drummer Ton Verlinden (1984, Helmond), een kennis van Tijn, kon als eerste worden overgehaald de formatie te versterken, waarmee meteen een repetitieruimte was gevonden, in Ton V.'s drumkamer in het winkelcentrum van Helmond. Zanger Roel Saris (1978, Eindhoven), voor Tijn en Ton D. een oude bekende van school, werd niet lang daarna voor de band geronseld, op de klassieke manier, in de kroeg en met veel gebruik van alcohol. Saris zelf ziet dit anders, hij meent zich ondanks de alcohol te kunnen herinneren te zijn gesmeekt bij de band te komen.
Oorspronkelijk was het spelen van skamuziek de bedoeling, maar toen de band wat acceptabeler proporties begon aan te nemen werd van koers veranderd. Er werd gekozen voor Nederpop als muziekstijl. Daarmee was goed aan de doelstelling van de band te voldoen: een feest bouwen kan wel met liedjes waarbij de mensen makkelijk kunnen meezingen en swingen. En goede muziek maken? Ja, er zitten wel een paar mooie liedjes verstopt in het Nederlandstalige repertoire, bijvoorbeeld van Bløf, De Dijk en Acda & De Munnik. Nu moesten er alleen nog wat meer serieuze en goede muzikanten bij gevonden worden en de doelstelling was zo goed als verwezenlijkt.
De eerstvolgende uitbreiding vond plaats in de persoonsvorm van Rik Verlinden (1986, Helmond). De jongere broer van Ton V. was bereid zijn keyboard en keyboardbespelende kwaliteiten in te zetten ten dienste van de band. Een bassist was het volgende ingrediënt dat nodig werd geacht, maar het duurde even voor die gevonden was. Ze hadden in de tussentijd in ieder geval genoeg tijd om over een bandnaam te brainstormen. Marco Borsato-esque namen in de trant van 'De Bestemming' kwamen nooit verder dan de repetitieruimte. De naam 'Halfvol' wel, dat was de naam waarvoor werd gekozen. Roel is geneigd zijn betrokkenheid bij de totstandkoming van die naam te af te schuiven op een individu buiten de band, de overige bandleden vinden dat de naam Halfvol niets is om je voor te schamen, en erkennen dat de naam uit zijn koker komt.
Terug naar de zoektocht naar een bassist. Er vonden audities plaats, maar die waren zo vruchteloos dat de intussen ook tot bandmanager gepromoveerde Tijn teruggreep op waar hij goed in was: mensen bepraten in de kroeg. Oude kennis Ruud Meulendijks (1980, Helmond) werd met assistentie van Roel wekenlang lastig gevallen met de vraag of hij niet een bassist kende voor hun band. Na een tijdje nam Ruud zichzelf voor zelf maar een keer mee te repeteren als hij niemand zou weten tegen de tijd dat hij Tijn en/of Roel weer tegen zou komen, hij had immers zelf nog ergens een oud basgitaarachtig ding liggen. En zo geschiedde. En na die ene repetitie volgden er nog vele. In den beginne was het ook een komen en gaan van trompettisten, maar uitgaanskennis Maarten Bloks (1984, Helmond) bleek een blijvertje.
Na een soort try-out op het afstudeerfeestje van Roel, had het eerste officiële optreden van Halfvol, de band, plaats op zaterdagmiddag 25 mei 2002, op de Steenweg in het centrum van Helmond. Een toiletpot was inmiddels tot bandmascotte gedoopt, en diende tevens als zitmeubel voor Ton D. bij de meer gevoelige akoestische nummers. Halfvol behoorde, de mascotte ten spijt, niet tot de winnaars op dit 0492-Poppodium, onderdeel van cultureel festival Artimond, maar kreeg wel de aanmoedigingsprijs van de jury (niet omdat ze als laatste waren geëindigd, red.). Ook was Halfvol de enige van de 12+ bands die een toegift mocht spelen, omdat het publiek nu eenmaal te massaal kenbaar maakte meer te willen voor de organisatie om te negeren.
Na dit optreden werd een hele tijd gewerkt aan het bijschaven en vooral vergroten van het repertoire. In die periode greep ook een instrumentswitch plaats. Ruud zou om schooltechnische redenen enkele maanden naar het buitenland moeten, en om dat tijdelijke vertrek op te vangen werd Riks klasgenoot Rogier van Mazijk (1986, Eindhoven) aangetrokken. Ruuds vertrek werd voor onbepaalde tijd uitgesteld, en met Rogier op de bas ging het zo goed, dat werd besloten dat hij definitief zou blijven. Meulendijks zou dan op de gitaar verder gaan. Een ideale oplossing: Rogier is een betere bassist met een betere basgitaar, Ruud is van huis uit gitarist, en met hem op slaggitaar was het voor Ton D. gemakkelijker om zijn illustere solo's uit zijn mouw te schudden zonder aan gitaarvolume in te boeten. De band was compleet. Nieuwe benjamin Rogier vond snel aansluiting bij wat inmiddels een vriendengroep was geworden. Wel een bonte vriendengroep, met muzikanten met achtergronden variërend van een harmonieorkest tot een hardcoreband. En muzikanten zijn het; is het niet qua muzikaliteit, dan is het wel qua levensstijl.
Op vrijdag 31 januari in het jaar onzes heren 2003 gaf Halfvol zijn eerste avondvullende show, in de Helmondse uitgaansgelegenheid Café Zeezicht. De band had de maanden na het eerste optreden goed gebruikt. De vijf, zes nummers die ze toen speelden werden deze avond vergezeld van een flink aantal evenzo goed gekozen en uitgevoerde nummers. Het publiek reageerde ook tijdens dit optreden zeer enthousiast, waardoor dit optreden waarschijnlijk tot in lengte van dagen zal worden beschouwd als één der Halfvol-hoogtepunten.
De honger naar meer was aangewakkerd. Zowel bij de band als bij de aanwezigen. Verzoeken voor optredens kwamen vanaf dat moment steeds meer binnen. Maar de bandleden onderdrukten hun honger, om nog een tijdje hard te werken om nog beter te worden. De vruchten daarvan zouden moeten zijn geplukt op Koninginnedag 2003, maar de weergoden gooiden roet in het eten. Het optreden, ditmaal buiten bij Zeezicht, werd letterlijk overschaduwd door donkere wolken. Dat was nog tot daar aan toe, ware het niet dat ze al gauw hun regen met bakken over het publiek uitstortten. Het optreden moest zelfs in het midden worden afgekapt, omdat de wind zo stond dat de regen het podium kon bereiken. De bikkels van Halfvol overleven zo'n bui heus wel, de elektronische apparatuur bleek minder weerbaar.
Hoewel het na het optreden toch nog erg leuk werd, zon de band op muzikale en entertaintonische revanche. Halfvol kon kort daarna in de herkansing, alweer op het 0492-Poppodium, op zaterdag 24 mei. Ditmaal op een mooi tijdstip, laat in de avond, toen de stapavond weer van start was gegaan. Dit zorgde natuurlijk voor extra drukte, maar hoe meer zielen hoe meer vreugd. De organisatie had ditmaal al ingecalculeerd dat het publiek om een toegift zou vragen, de band kreeg nu dus heel wat minder schoorvoetend toestemming een extra song ten gehore brengen. En als extra extraatje stond de volgende maandag een foto van Halfvol in de krant, met Roel en de gehele blazerssectie prominent in beeld.
De zomer die volgde was een relatief rustige tijd voor de band, aangezien de bandleden ook gewone mensen zijn die met vakantie plegen te gaan. De minder gelukkigen onder hen gebruikten die weken om aan teksten en muziek te werken, zodat na de zomer langzaamaan kon worden begonnen met het uitbreiden van het aantal eigen nummers van één, het lekker in het gehoor liggende 'Te Veel Beloofd', naar liefst heel veel meer. Zondag 17 augustus konden de muzikanten er weer tegenaan, en wel voor hun eerste optreden buiten standplaats Helmond, in het Gemertse. Muziekcafé Down Town was deze keer aan de beurt. Hoewel Halfvol qua muziekgenre daar niet honderd procent op de juiste plaats was, werd er met medewerking van publiek en organisatie toch een gezellige avond van gemaakt.
Begin september ging de band opnieuw 'on tour', Eetcafé Ambiance had Halfvol uitgenodigd om op een reusachtig podium een openluchtoptreden, waarbij het weer deze keer wel meezat, te verzorgen, om zo de Geldropse kermis op te luisteren. En dat lukte aardig, niet in de laatste plaats door de meegereisde supporters. Bij de Helmondse optredens waren er al veel dezelfde gezichten te zien, ook bij de optredens buiten die stad stonden die personen tussen het publiek, veelal vooraan. Zulk een trouw gevolg is zeldzaam, ze kwamen zelfs als de bandleden ze niet kwamen ophalen, en als ze een keertje niet konden komen kijken, vonden ze dat ook oprecht jammer. Bij dezen wil de band al die mensen met welgemeende bedankjes overstelpen, de steun wordt zeer gewaardeerd.
In het najaar dat volgde werd het met optredens verdiende geld geïnvesteerd in de opname van een demo, waarvan overigens enkele songs (inclusief het eerste eigen nummer) vanaf de webstek halfvol.com te downloaden zijn. De demo was natuurlijk bedoeld om meer optredens te kunnen schaken, maar tegelijkertijd tilde het ook het muzikale niveau van het collectief verder omhoog. Muziek opnemen in een studio is namelijk een nogal precieze aangelegenheid. Kleine imperfecties zijn duidelijk merkbaar in het resultaat. De band was dus genoopt nog eens zeer kritisch de individuele inbreng tegen het daglicht te houden, en innig met elkaar samen te werken om de nummers zo goed mogelijk ten gehore te brengen, in de studio en tijdens de optredens die daarna zouden volgen.
Of het nu aan de demo lag of niet, feit is dat de optredens groter werden. Het eerste optreden na de opnamen vond plaats in Zeezicht, dat ditmaal afgeladen vol was. Het werd zo'n avond waarvan over een tijdje mensen zullen zeggen: "ik was erbij die avond", en de helft van die mensen zal dan niet de waarheid spreken. Daarna volgden grotere gelegenheden, zoals daar zijn het Evoluon en het Philips-stadion, beiden in Eindhoven, en de Phileutonia Proms in het Helmondse stadspark. Ook werd verder buiten de regio getreden, studentensteden als Nijmegen en Arnhem werden meermaals aangedaan. Dorpen als Sint Hubert en Beek en Donk werden echter ook niet vergeten, maar da's logisch.
Tussen het rumoer van alle optredens door was er natuurlijk het zomerreces. Doch, dit bleek niet een rustige periode in het bestaan van de band. Om persoonlijke redenen besloot trompettist Maarten de band te verlaten; even goede vrienden. In de meeste gevallen zou dit een fiks muzikaal probleem opleveren, want een trompettist is vaak niet zomaar te vinden. De band had flinke mazzel dat Martijn van den Akker (1984, Lieshout) zich al gauw aandiende. Hij was al een bekende van drummer Ton en enkele andere Halfvollers, en een van de trouwe volgers van de band. De nummers kende hij al aardig, en op dagen dat de band optrad was hij al altijd beschikbaar, want dan stond hij in het publiek. De stap was dus niet zo groot voor Martijn of voor de band, en hij paste dan ook nagenoeg naadloos in het geheel.
Terwijl de new guy even flink up-to-speed werd gebracht voor wat betreft het bestaande repertoire, werd gelijktijdig gewerkt aan nieuw materiaal; voor een gedeelte covers, maar voornamelijk eigen materiaal. Dit leidde al spoedig tot het nummer 'Hoe moet ik slapen', dat al met succes in het repertoire is geïncorporeerd.
De dynamische groep muzikanten die Halfvol is maakt momenteel dus een groeiproces door, om nog beter in staat te zijn alle plannen en dromen te verwezenlijken. Het uitbrengen van heuse Halfvol-merchandise ligt in het verschiet, evenals het schrijven van nog meer eigen nummers. Wie weet waar het schip zal stranden? Houd de band in de gaten op de diverse podia of op de website, halfvol.com.
Ondanks deze verdergaande professionalisering blijven ze het gezellig houden, op het podium maar ook tijdens de repetities op vrijdagavond. Al heel veel winkelend publiek heeft dat kunnen ervaren. En als er dan even geen muziek te horen is, zit het stel in de stad te pauzeren, zich bezinnend op de volgende gelegenheid om een feest te bouwen. Tot ziens op een van die feesten!
Of het nu een optreden / show is voor een opening, receptie, productpresentatie, bedrijfsfeest, personeelsfeest of evenement betreft in Limburg of de rest van Nederland, de mogelijkheden zijn eindeloos bij artiestenbureau Get Ya Groove
Misschien is dit toch niet weggelegd voor nuchtere Hollandse jongens, of zijn Hollandse meiden te nuchter om te vallen op iemand omdat hij noten kan lezen. De meisjes bleven in ieder geval grotendeels achterwege, maar inmiddels zaten ze wel met een band opgescheept, waar ze gelukkig toch maar mee zijn doorgegaan. Grappig, nu zullen de heren beweren dat het doel van de band was het maken van goede muziek, op een serieuze manier en met een goede band, en om een feest te bouwen bij elk optreden.
Een tweekoppige band vormen was niet de bedoeling, dus werd een zoektocht gestart naar gelijkgestemde muzikanten. Drummer Ton Verlinden (1984, Helmond), een kennis van Tijn, kon als eerste worden overgehaald de formatie te versterken, waarmee meteen een repetitieruimte was gevonden, in Ton V.'s drumkamer in het winkelcentrum van Helmond. Zanger Roel Saris (1978, Eindhoven), voor Tijn en Ton D. een oude bekende van school, werd niet lang daarna voor de band geronseld, op de klassieke manier, in de kroeg en met veel gebruik van alcohol. Saris zelf ziet dit anders, hij meent zich ondanks de alcohol te kunnen herinneren te zijn gesmeekt bij de band te komen.
Oorspronkelijk was het spelen van skamuziek de bedoeling, maar toen de band wat acceptabeler proporties begon aan te nemen werd van koers veranderd. Er werd gekozen voor Nederpop als muziekstijl. Daarmee was goed aan de doelstelling van de band te voldoen: een feest bouwen kan wel met liedjes waarbij de mensen makkelijk kunnen meezingen en swingen. En goede muziek maken? Ja, er zitten wel een paar mooie liedjes verstopt in het Nederlandstalige repertoire, bijvoorbeeld van Bløf, De Dijk en Acda & De Munnik. Nu moesten er alleen nog wat meer serieuze en goede muzikanten bij gevonden worden en de doelstelling was zo goed als verwezenlijkt.
De eerstvolgende uitbreiding vond plaats in de persoonsvorm van Rik Verlinden (1986, Helmond). De jongere broer van Ton V. was bereid zijn keyboard en keyboardbespelende kwaliteiten in te zetten ten dienste van de band. Een bassist was het volgende ingrediënt dat nodig werd geacht, maar het duurde even voor die gevonden was. Ze hadden in de tussentijd in ieder geval genoeg tijd om over een bandnaam te brainstormen. Marco Borsato-esque namen in de trant van 'De Bestemming' kwamen nooit verder dan de repetitieruimte. De naam 'Halfvol' wel, dat was de naam waarvoor werd gekozen. Roel is geneigd zijn betrokkenheid bij de totstandkoming van die naam te af te schuiven op een individu buiten de band, de overige bandleden vinden dat de naam Halfvol niets is om je voor te schamen, en erkennen dat de naam uit zijn koker komt.
Terug naar de zoektocht naar een bassist. Er vonden audities plaats, maar die waren zo vruchteloos dat de intussen ook tot bandmanager gepromoveerde Tijn teruggreep op waar hij goed in was: mensen bepraten in de kroeg. Oude kennis Ruud Meulendijks (1980, Helmond) werd met assistentie van Roel wekenlang lastig gevallen met de vraag of hij niet een bassist kende voor hun band. Na een tijdje nam Ruud zichzelf voor zelf maar een keer mee te repeteren als hij niemand zou weten tegen de tijd dat hij Tijn en/of Roel weer tegen zou komen, hij had immers zelf nog ergens een oud basgitaarachtig ding liggen. En zo geschiedde. En na die ene repetitie volgden er nog vele. In den beginne was het ook een komen en gaan van trompettisten, maar uitgaanskennis Maarten Bloks (1984, Helmond) bleek een blijvertje.
Na een soort try-out op het afstudeerfeestje van Roel, had het eerste officiële optreden van Halfvol, de band, plaats op zaterdagmiddag 25 mei 2002, op de Steenweg in het centrum van Helmond. Een toiletpot was inmiddels tot bandmascotte gedoopt, en diende tevens als zitmeubel voor Ton D. bij de meer gevoelige akoestische nummers. Halfvol behoorde, de mascotte ten spijt, niet tot de winnaars op dit 0492-Poppodium, onderdeel van cultureel festival Artimond, maar kreeg wel de aanmoedigingsprijs van de jury (niet omdat ze als laatste waren geëindigd, red.). Ook was Halfvol de enige van de 12+ bands die een toegift mocht spelen, omdat het publiek nu eenmaal te massaal kenbaar maakte meer te willen voor de organisatie om te negeren.
Na dit optreden werd een hele tijd gewerkt aan het bijschaven en vooral vergroten van het repertoire. In die periode greep ook een instrumentswitch plaats. Ruud zou om schooltechnische redenen enkele maanden naar het buitenland moeten, en om dat tijdelijke vertrek op te vangen werd Riks klasgenoot Rogier van Mazijk (1986, Eindhoven) aangetrokken. Ruuds vertrek werd voor onbepaalde tijd uitgesteld, en met Rogier op de bas ging het zo goed, dat werd besloten dat hij definitief zou blijven. Meulendijks zou dan op de gitaar verder gaan. Een ideale oplossing: Rogier is een betere bassist met een betere basgitaar, Ruud is van huis uit gitarist, en met hem op slaggitaar was het voor Ton D. gemakkelijker om zijn illustere solo's uit zijn mouw te schudden zonder aan gitaarvolume in te boeten. De band was compleet. Nieuwe benjamin Rogier vond snel aansluiting bij wat inmiddels een vriendengroep was geworden. Wel een bonte vriendengroep, met muzikanten met achtergronden variërend van een harmonieorkest tot een hardcoreband. En muzikanten zijn het; is het niet qua muzikaliteit, dan is het wel qua levensstijl.
Op vrijdag 31 januari in het jaar onzes heren 2003 gaf Halfvol zijn eerste avondvullende show, in de Helmondse uitgaansgelegenheid Café Zeezicht. De band had de maanden na het eerste optreden goed gebruikt. De vijf, zes nummers die ze toen speelden werden deze avond vergezeld van een flink aantal evenzo goed gekozen en uitgevoerde nummers. Het publiek reageerde ook tijdens dit optreden zeer enthousiast, waardoor dit optreden waarschijnlijk tot in lengte van dagen zal worden beschouwd als één der Halfvol-hoogtepunten.
De honger naar meer was aangewakkerd. Zowel bij de band als bij de aanwezigen. Verzoeken voor optredens kwamen vanaf dat moment steeds meer binnen. Maar de bandleden onderdrukten hun honger, om nog een tijdje hard te werken om nog beter te worden. De vruchten daarvan zouden moeten zijn geplukt op Koninginnedag 2003, maar de weergoden gooiden roet in het eten. Het optreden, ditmaal buiten bij Zeezicht, werd letterlijk overschaduwd door donkere wolken. Dat was nog tot daar aan toe, ware het niet dat ze al gauw hun regen met bakken over het publiek uitstortten. Het optreden moest zelfs in het midden worden afgekapt, omdat de wind zo stond dat de regen het podium kon bereiken. De bikkels van Halfvol overleven zo'n bui heus wel, de elektronische apparatuur bleek minder weerbaar.
Hoewel het na het optreden toch nog erg leuk werd, zon de band op muzikale en entertaintonische revanche. Halfvol kon kort daarna in de herkansing, alweer op het 0492-Poppodium, op zaterdag 24 mei. Ditmaal op een mooi tijdstip, laat in de avond, toen de stapavond weer van start was gegaan. Dit zorgde natuurlijk voor extra drukte, maar hoe meer zielen hoe meer vreugd. De organisatie had ditmaal al ingecalculeerd dat het publiek om een toegift zou vragen, de band kreeg nu dus heel wat minder schoorvoetend toestemming een extra song ten gehore brengen. En als extra extraatje stond de volgende maandag een foto van Halfvol in de krant, met Roel en de gehele blazerssectie prominent in beeld.
De zomer die volgde was een relatief rustige tijd voor de band, aangezien de bandleden ook gewone mensen zijn die met vakantie plegen te gaan. De minder gelukkigen onder hen gebruikten die weken om aan teksten en muziek te werken, zodat na de zomer langzaamaan kon worden begonnen met het uitbreiden van het aantal eigen nummers van één, het lekker in het gehoor liggende 'Te Veel Beloofd', naar liefst heel veel meer. Zondag 17 augustus konden de muzikanten er weer tegenaan, en wel voor hun eerste optreden buiten standplaats Helmond, in het Gemertse. Muziekcafé Down Town was deze keer aan de beurt. Hoewel Halfvol qua muziekgenre daar niet honderd procent op de juiste plaats was, werd er met medewerking van publiek en organisatie toch een gezellige avond van gemaakt.
Begin september ging de band opnieuw 'on tour', Eetcafé Ambiance had Halfvol uitgenodigd om op een reusachtig podium een openluchtoptreden, waarbij het weer deze keer wel meezat, te verzorgen, om zo de Geldropse kermis op te luisteren. En dat lukte aardig, niet in de laatste plaats door de meegereisde supporters. Bij de Helmondse optredens waren er al veel dezelfde gezichten te zien, ook bij de optredens buiten die stad stonden die personen tussen het publiek, veelal vooraan. Zulk een trouw gevolg is zeldzaam, ze kwamen zelfs als de bandleden ze niet kwamen ophalen, en als ze een keertje niet konden komen kijken, vonden ze dat ook oprecht jammer. Bij dezen wil de band al die mensen met welgemeende bedankjes overstelpen, de steun wordt zeer gewaardeerd.
In het najaar dat volgde werd het met optredens verdiende geld geïnvesteerd in de opname van een demo, waarvan overigens enkele songs (inclusief het eerste eigen nummer) vanaf de webstek halfvol.com te downloaden zijn. De demo was natuurlijk bedoeld om meer optredens te kunnen schaken, maar tegelijkertijd tilde het ook het muzikale niveau van het collectief verder omhoog. Muziek opnemen in een studio is namelijk een nogal precieze aangelegenheid. Kleine imperfecties zijn duidelijk merkbaar in het resultaat. De band was dus genoopt nog eens zeer kritisch de individuele inbreng tegen het daglicht te houden, en innig met elkaar samen te werken om de nummers zo goed mogelijk ten gehore te brengen, in de studio en tijdens de optredens die daarna zouden volgen.
Of het nu aan de demo lag of niet, feit is dat de optredens groter werden. Het eerste optreden na de opnamen vond plaats in Zeezicht, dat ditmaal afgeladen vol was. Het werd zo'n avond waarvan over een tijdje mensen zullen zeggen: "ik was erbij die avond", en de helft van die mensen zal dan niet de waarheid spreken. Daarna volgden grotere gelegenheden, zoals daar zijn het Evoluon en het Philips-stadion, beiden in Eindhoven, en de Phileutonia Proms in het Helmondse stadspark. Ook werd verder buiten de regio getreden, studentensteden als Nijmegen en Arnhem werden meermaals aangedaan. Dorpen als Sint Hubert en Beek en Donk werden echter ook niet vergeten, maar da's logisch.
Tussen het rumoer van alle optredens door was er natuurlijk het zomerreces. Doch, dit bleek niet een rustige periode in het bestaan van de band. Om persoonlijke redenen besloot trompettist Maarten de band te verlaten; even goede vrienden. In de meeste gevallen zou dit een fiks muzikaal probleem opleveren, want een trompettist is vaak niet zomaar te vinden. De band had flinke mazzel dat Martijn van den Akker (1984, Lieshout) zich al gauw aandiende. Hij was al een bekende van drummer Ton en enkele andere Halfvollers, en een van de trouwe volgers van de band. De nummers kende hij al aardig, en op dagen dat de band optrad was hij al altijd beschikbaar, want dan stond hij in het publiek. De stap was dus niet zo groot voor Martijn of voor de band, en hij paste dan ook nagenoeg naadloos in het geheel.
Terwijl de new guy even flink up-to-speed werd gebracht voor wat betreft het bestaande repertoire, werd gelijktijdig gewerkt aan nieuw materiaal; voor een gedeelte covers, maar voornamelijk eigen materiaal. Dit leidde al spoedig tot het nummer 'Hoe moet ik slapen', dat al met succes in het repertoire is geïncorporeerd.
De dynamische groep muzikanten die Halfvol is maakt momenteel dus een groeiproces door, om nog beter in staat te zijn alle plannen en dromen te verwezenlijken. Het uitbrengen van heuse Halfvol-merchandise ligt in het verschiet, evenals het schrijven van nog meer eigen nummers. Wie weet waar het schip zal stranden? Houd de band in de gaten op de diverse podia of op de website, halfvol.com.
Ondanks deze verdergaande professionalisering blijven ze het gezellig houden, op het podium maar ook tijdens de repetities op vrijdagavond. Al heel veel winkelend publiek heeft dat kunnen ervaren. En als er dan even geen muziek te horen is, zit het stel in de stad te pauzeren, zich bezinnend op de volgende gelegenheid om een feest te bouwen. Tot ziens op een van die feesten!
Of het nu een optreden / show is voor een opening, receptie, productpresentatie, bedrijfsfeest, personeelsfeest of evenement betreft in Limburg of de rest van Nederland, de mogelijkheden zijn eindeloos bij artiestenbureau Get Ya Groove